“Ik was furieus toen ik het ontdekte. Pappa had de foto die ik hem gevraagd had te maken, ver-prutst. Ik stond er wel op, maar Gunther die achter mij stond slechts tot zijn kin. Zijn mooie uni-form met zijn onderscheidingen stond er wel op, en ook zijn grote, gebruinde handen op mijn schouders, maar niet zijn gezicht! Pappa verontschuldigde zich uitvoerig. Hij had nu eenmaal geen verstand van techniek zei hij. Maar we wisten beiden dat hij het met opzet had gedaan. De inkwartiering van de knappe, Duitse Wehrmacht-officier in februari 1941 had hij niet weten te verhinderen. Dat ik viel voor Gunther’s avances maakte hem boos en verdrietig. Maar ik was hopeloos verliefd op mijn Duitse soldaat.“