Het eind van het schooljaar nadert. Er wordt beslist van welke docenten het contract verlengd gaat worden en van welke niet. Sinds enkele maanden notuleert mijn lief de besprekingen waar die besluiten genomen worden. Mijn lief weet dus van wie er afscheid genomen gaat worden. En waarom. En hoe terecht of dubieus de aangevoerde motieven zijn.
Ze weet ook wanneer de leidinggevende de docent in kwestie informeert. En dat de onfortuin-lijken een spreekverbod wordt opgelegd; ze zouden eens gaan klagen of emotioneel worden.
Het nieuws valt allen zwaar. Mijn lief ziet ze verslagen voorbij strompelen. Met holle of betraande ogen.
“Ach,” zegt de leidinggevende tegen mijn lief. “Aan sommigen heb je gewoon al vanaf dag 1 een pesthekel.”