De uitbaters van de dorpskroeg zijn er onlangs mee gestopt. Het jonge stel wilde ook wel weer eens vroeg naar bed. De kroeg is gesloten. De nieuwe eigenaar wil verbouwen. Niks mis mee, mits alle verenigingen – het zangkoor van mijn lief incluis – er maar weer gauw terecht kunnen.
De eigenaar van het buurpand denkt daar anders over. Hij heeft bezwaar aangetekend tegen de vergunning voor de nieuwe kroegbaas. Vanwege geluidsoverlast.
Het dorp is verpoepzakt. Want drooggelegd. Een wreed lot dat het niet verdiend. De gemeen-schap kijkt tandenknarsend toe. Donkere schimmen verzamelen zich na zonsondergang voor heimelijk spoedberaad. Limburgers protesteren niet gauw. Limburgers slaan niet gauw met de vuist op tafel. Limburgers kunnen heel veel verdragen. Maar er zijn grenzen.