De broer van mijn lief – mijn schoonbroer – is dood. Op de vrijdag is hij naar het hospice gebracht, op de zaterdag hebben wij hem bezocht, en zondagochtend is hij gestorven. Zijn lief was bij hem.
Vandaag hebben we hem voor de laatste maal gezien. Hij lag opgebaard bij de DELA. Hij was het wel, maar ook niet.
Morgen is de uitvaart. Het verhaal van de foto uit 1967, waar hij met mijn lief – zijn zus – op staat, heb ik herschreven in de ik-vorm. Voor mijn lief. Om voor te lezen. Maar ze kan het niet. Ze wil niet ten overstaan van iedereen daar breken. Mijn lief huilt vrijwel uitsluitend naar binnen. Dat wil ze graag zo houden.