Op de kleurenfoto uit 1967 is mijn lief zeven jaar oud. Het is de dag dat ze de eerste heilige communie doet. Ze draagt een korte, witte jurk, witte handschoenen, witte sokken in witte schoenen, en een witte diadeem.
Ze zit op de armleuning van een fauteuil in de huiskamer naast de haard. Haar grote broer – hij is dan achttien – zit naast haar. Gekleed in zijn zondags kostuum met stropdas.
Normaal gesproken houdt ze er niet van in het middelpunt van belangstelling te staan. Een dag als deze zou dan ook een bezoeking voor haar moeten zijn. Maar dat is niet zo. Haar grote broer is bij haar. Hij heeft een arm om haar heen geslagen. Ze is veilig.