Een moeder zoals die van mijn vriend had ik willen hebben. Op de HAVO kwam ik regelmatig bij hem thuis. Zijn vader heb ik nooit ontmoet, wel zijn twee broers en zijn moeder. Een eenvoudige, lieve en hartelijke vrouw. En een Duitse, die vloeiend Limburgs sprak.
Als er een vriend van een zoon langskwam, liet ze deze plaatsnemen aan de keukentafel en ging de bijbehorende zoon roepen. De jongens plaagden haar vaak met haar afkomst. En dat ze was opgevoed om soldaten te baren voor de Führer. Ze was te zacht en te lief om daar aanstoot aan te nemen.
Ze stierf op hoge leeftijd, in de schoot van haar familie in Duitsland, aan een hartaanval bij de kapper.