In 2011 overleed de vader van mijn lief. Haar moeder volgde in 2012. Zo’n vijfentwintig fotoalbums belandden destijds bij ons op de zolder. De foto’s zouden verdeeld worden. Daar is lange tijd niets van terecht gekomen. Het was immers een tijdrovende klus. En er zou geheid gedonder van komen.
Vandaag zijn de dozen van de zolder gehaald. Mijn lief en zus 4 zijn aan de slag gegaan. Op naam van elk kind is een stapel gemaakt. Uren achtereen zijn ze bezig. De stemming is ontspannen. Er wordt zelfs gelachen zo nu en dan. Met zoveel foto’s zou je als buitenstaander haast nog denken dat het een gelukkig gezin was. Vannacht zal mijn lief ongetwijfeld geen oog dicht doen.