Gisteravond met mijn lief op verjaarvisite geweest bij mijn nicht Lea. Ze is jarenlang getrouwd geweest met Joop, die in 2003 tragisch verongelukte. Hij werkte aan het spoor, maar hoorde de waarschuwing van de naderende trein te laat.
Al die tijd is Lea weduwe geweest. Ze hield zich kranig. Uit niets bleek dat ze eenzaam was.
Enkele maanden geleden kreeg ze kennis aan ene Sjoerd. Hij werkt op een verzekeringskantoor. Gisteravond zagen we hem voor het eerst. Hij maakte een intelligente en sympathieke indruk. Totdat iemand toevallig over de oorlog begon.
Die holocaust, zo meende Sjoerd, was best wel meegevallen. We moesten niet alles geloven wat daarover werd gezegd.
We waren om elf uur al weer thuis. Sjoerd ook.