De ramen in het zorghuis kunnen slechts op een kiertje open. Ma zou er eens knetterdepressief een eind aan willen maken. Of de kleinkinderen iets te enthousiast uitzwaaien. “Tot de volgende kee- OEPS!!”
Maar de tijd van doelbewust zaken ondernemen ligt inmiddels ver achter haar. Ze kijkt apathisch voor zich uit en cirkelt wezenloos in een baan om de aarde. Het contact is verbroken.This is Ground Control to Major Tom. Can you hear me, Major Tom? Can you hear me, Major Tom…?
Ik hoop niet dat het nog lang duurt. Alleen haar broze, geknakte lijfje is nog hier. Het leven is niet geworden wat ze ervan verwacht had. Maar daar kunnen we nu niets meer aan veranderen.