Doordeweeks, en heel vroeger ook op de zaterdagochtend, stapte pa ’s ochtends om tien voor acht op de fiets naar zijn werk op kantoor bij Philips. Ma lag dan nog in bed te soezen. Zij was huisvrouw en hoefde nergens naar toe.
Of ma de kinderen vanuit bed sommeerde op te staan, of dat wij dat uit eigen beweging deden, weet ik niet meer. Maar zodra ik was opgestaan, liep ik naar haar slaapkamer. Vanuit haar bed gaf zij dan opdracht de kleerkast te openen waarin elk van de vijf kinderen een eigen plank had met kleren. Gedecideerd wees ze aan welke kleren je moest pakken en aantrekken.
Voor mij was dat de gewoonste zaak van de wereld.