Twee jaar heeft Freek gekregen. Met goed gedrag komt hij misschien met 16 maanden al vrij.
Een week na de uitspraak verhuisde Els naar Rotterdam. Daar kent niemand haar. In het dorp werd zij nagewezen en als ze de Spar binnenliep verstomden meteen alle gesprekken.
Ze is nog één keer naar een verjaarsfeestje geweest, van schoonzus Trees. Daar werd niemand vrolijk van.
Op het werk luncht ze op haar kantoor, en drinkt zij koffie uit haar thermoskan.
Elke zaterdagochtend doet zij de boodschappen en pakt ze de trein van 11.59 uur om Freek te bezoeken. Hij wil niet dat zij dat doet. Hij moet huilen als hij haar ziet.
“Sorry,” zegt zij dan, “maar ik mis je zo.”