Ik kan niet koken en ik wil ook niet koken. Mijn lief gelukkig wel. Toch meen ik mij vaag te herinneren dat mijn moeder mij ooit, als kleine jongen, geleerd heeft vlees te braden.
Ze kruidde het vlees aan beide zijden met wat zout en peper, zette de braadpan op een grote pit van het fornuis, stak het vuur aan, op hoog, en mikte een half pakje Blue Band in de pan. Zodra dat gesmolten en het schuim bijna weggetrokken was, legde ma het vlees voorzichtig in de pan. Ze bakte het aan beide zijden even aan, zette het vuur lager en legde de deksel op de pan om het vlees te laten garen.
Dat was alles.