Een mondharmonica hangt aan een dun koordje om de nek van de vreemdeling. Het is bloedheet als de trein halt houdt bij een klein station, ergens in het Wilde Westen. Drie ongure sujetten wachten de vreemdeling op. Die met een scheel oog lijkt de baas van het stel.
“Hebben jullie een paard voor mij meegenomen?” vraagt de vreemdeling, nadat hij is uitgestapt.
“Oeps,” reageert de loensende boef schalks. “We hebben er kennelijk eentje te weinig.”
De vreemdeling vertrekt geen spier van zijn gezicht.
“Nee, hoor,” antwoordt hij kalm. “Twee te veel.”
De grijnslach besterft de schele schurk op het gezicht. Razendsnel trekken hij en zijn maats hun wapens. Maar de man met de mondharmonica is sneller, en krijgt gelijk.