Terwijl ik in het kleedhokje een prettig afgeprijsde broek pas, hoor ik hoe twee vrouwen een man een nieuwe jas proberen aan te praten. De een zal de dochter zijn, de ander de verkoopster. De stem van de man klinkt AOW-gerechtigd. Als ik het hokje uitstap, zie ik hem voor de spiegel staan.
“Hij staat u heel sportief,” zegt de verkoopster stellig. De dochter knikt driftig.
De jas is ordi glimmend, de man twintig jaar te oud.
Terwijl zijn dochter en de verkoopster het met elkaar eens zijn, kruist de blik van de oude man de mijne. Hij glimlacht. Hij weet heus wel dat hij voor lul gaat lopen in die nieuwe jas. Maar hij zit daar niet mee.