Mijn lief heeft een uitgesproken hekel aan tatoeages. Ze heeft hemel en aarde bewogen om onze zoon te doen afzien van zijn voornemen er eentje te laten zetten. Ze sprak van zelfverminking en kandidaat-werkgevers die hem links zouden laten liggen.
Op een zaterdagochtend breng ik hem naar een tattoo artist met goeie online reviews. Het duurt uren, het doet pijn, maar hij houdt zich groot. Op de weg terug vraagt hij of ik het resultaat mooi vind.
“Jazeker,” antwoord ik. “Maar zorg ervoor dat je moeder hem niet hoeft te zien.”
Hij knikt schuldbewust.
Mijn lief wil niet weten hoe het gegaan is. Het onderwerp is een no fly zone geworden, ter grootte van een rechter bovenarm.