Vandaag was de uitvaart van M. Mijn schoonmoeder, met wie ze bevriend was, stoorde zich vaak aan haar. In het bestuur van de vrouwenbond zette ze zaken naar haar hand. In het gezelschap van meneer pastoor eiste ze alle aandacht op. Bij het kaarten speelde ze vals. En ’s zondags naar de kerk droeg ze een bekakte hoed.
Vanochtend, in zijn preek, typeerde onze oud-pastoor haar als ad rem en gevat. Kort voor zijn vertrek had ze hem zover gekregen in de carnavalsoptocht mee te lopen, enkel gekleed in een kartonnen doos. Op de achterzijde stond geschreven: alles is al ingepakt.
Wellicht heeft ze hem toen gevraagd nog éénmaal terug te keren. Ter meerdere eer en glorie van haarzelf.