“Toen ik zondagochtend wakker werd en naar buiten keek,” begint mijn vriend zijn verhaal, “zag ik dat het gesneeuwd had. Ik stond gauw op, haalde op de badkamer snel een washandje door mijn gezicht, kleedde mij vlug aan en liep gehaast naar beneden. Daar trok ik mijn schoenen aan, greep mijn jas in de hal en liep via de achterdeur de tuin in.”
Omdat ik benieuwd ben waar zijn verhaal naar toe gaat, luister ik stilzwijgend toe.
“Toen ging het slaapkamerraam open en riep Ellie: “Wat doe je?”
Ik keek omhoog, riep terug: “Het heeft gesneeuwd!” en dacht: Jeetje, wat is er godallemachtig veel wat zij nog niet van mij weet. Martha wist dat ik dol ben op sneeuw.”