Op de laatste foto van mijn vader zag hij er uit alsof hij binnen een half jaar zou overlijden. Dat doet hij dan ook.
Enkele maanden na zijn dood vind ik in mijn fotoarchief een mooie kiek van hem. Hij lacht daarop en heeft nog volop zin in het leven. Ik laat de foto afdrukken en inlijsten en doe hem mijn moeder cadeau.
Mijn moeder is 88, dement en dientengevolge – zo wordt beweerd – een beetje krengerig. Maar dat is niet waar. Dat was ze van tevoren ook al.
Een week later bericht broer 2 dat hij opdracht heeft gekregen de foto te vervangen, want pa heeft er zulke grote tanden op. Of ik dat erg vind.
<Zucht>
Kreng!