De collega’s op het werk vragen wanneer ik mijn jubileum vier. Ik antwoord iets vaags, want ik heb er geen zin in. Het is niet mijn eerste jubileum, dus ik weet hoe dit soort feestjes verlopen.
In de vorm van een speech, een liedje of godbetert een toneelstukje worden de minst geslaagde karaktereigenschappen en de meest memorabele blunders van de geachte jubilaris nog eens losjes onder het voetlicht gebracht.
Onder het mom van een grap en een grol wordt het feestvarken geestdriftig en zonder enige terughoudendheid voor lul gezet. Iets terug doen kan hij niet, het is een gezellig feestje. Dat wordt lachen.
Laat maar.
Maar onderuit kom ik er natuurlijk niet.