In augustus 2016 verhuisden mijn ouders naar een zorghuis en verlieten het huis dat zij in augustus 1960 hadden betrokken. Afgesproken was dat ik de overgebleven inboedel zou laten afvoeren. Enkele dagen later legde ik een prijsopgave ter goedkeuring voor aan de andere kinderen.
De oudste broer – kunstenaar en huisman, met een vrouw die de kost won – deed een tegenvoorstel: Hij zou zelf alle spullen afvoeren, voor de helft van de prijs. Zijn aanbod werd neergesabeld: Geld verdienen aan je ouders was niet koosjer. Boos verweet hij ons hem de bijverdienste niet te gunnen. Hij wilde niets meer met ons te maken hebben.
Mijn jongste broer en ik haalden daarop het huis leeg. Voor nop, uiteraard.