Het plaatselijk zangkoor waarvan mijn lief al sinds jaar en dag lid is, heeft een nieuwe dirigent. Het is effe wennen. Het is een vreemde kwiebus. Streng gelovig bovendien.
Vorige week heeft hij in een onbewaakt moment gezellig koffie zitten drinken met twee van de drie bestuursleden. Bij de daaropvolgende repetitie deelde hij het zangkoor doodleuk mee dat ze voortaan vaker kerkliedjes gaan zingen.
En tussen de regels door maakte hij ook duidelijk dat de muziekcommissie, die tot dan toe nieuwe liedjes had uitgekozen, uit haar functie was ontheven.
Nu is het zangkoor altijd een leukeliedjeszangkoor geweest en geen kerkzangkoor. En was mijn lief een gepassioneerd en geestdriftig lid van de muziekcommissie. Dus u zult begrijpen: dit betekent oorlog!